'Amsterdam heeft, helaas, geen verborgen miljoenen," reageert wethouder Lodewijk Asscher (Financiën) op de beschuldiging dat de gemeente geld verdoezelt op de jaarrekening.

"We zijn echt niet rijker dan we zijn. Maar de kritiek van de Rekenkamer over de inzichtelijkheid van de begroting neem ik serieus. Ik wil een maximaal transparante jaarrekening inleveren. Daartoe zullen we stappen nemen." De verwarring over de baten en lasten op de jaarrekening vloeit volgens Asscher voort uit de complexiteit van de begroting. "Het college doet voorstellen voor de bestemming van geld, net zoals de gemeenteraad dat doet. Dat komt allemaal samen op de jaarrekening. Uiteindelijk blijft er een deel bestemmingsvrij geld over, maar het is mede aan de raad om de hoogte daarvan te bepalen."

De gemeenteraad buigt zich deze maand over de jaarrekening. Asscher laat weten dat hij de raad nog voor de bespreking schriftelijk wil informeren over de wijze waarop de jaarrekening tot stand is gekomen.

Beduvelen b. en w. de boel en is de stad rijker dan ze zeggen? Ja, zegt accountant Leo Verhoef. Nee, zegt wethouder Lodewijk Asscher.


PATRICK MEERSHOEK 'Stad knoeit met cijfers'
De horzel van Wijk bij Duurstede heeft weer toegeslagen. In zijn eenzame en niet aflatende strijd tegen wat hij omschrijft als het grootste boekhoudschandaal uit de vaderlandse geschiedenis, heeft registeraccountant Leo Verhoef opnieuw succes geboekt. De Amsterdamse Rekenkamer stelde deze week vast dat zijn klachten over de jaarrekening van de gemeente wel degelijk hout snijden.

De 59-jarige Verhoef ageert al jaren tegen de wijze waarop gemeenten en provincies hun jaarrekeningen opmaken. Volgens de werkzoekende registeraccountant geven zij stelselmatig een verkeerde voorstelling van zaken, waarbij de financiële positie doorgaans veel gunstiger is dan zij wordt voorgesteld. In het geval van Amsterdam was het positief resultaat op de jaarrekening over 2005 bijvoorbeeld geen 45 miljoen euro maar 208 miljoen euro.

De Amsterdamse Rekenkamer erkent dat de aanmerkingen juist zijn en zal de gemeenteraad daarvan schriftelijk op de hoogte stellen. Een flinke tik op de vingers van het college was eveneens op zijn plaats geweest, vindt Verhoef. "Het college heeft 163 miljoen euro verdoezeld. Dat is meer dan de opbrengst van de ozb. Als ik inwoner van Amsterdam was, zou ik mijn geld terug willen hebben."

De gemeente verweert zich met een verwijzing naar verschillende rekenmethoden, maar volgens Verhoef is hier sprake van 'flauwekul' en een 'listig opgetrokken rookgordijn'. "Het komt er op neer dat de jaarrekening één grote puinhoop is. Er wordt naar hartelust geschoven met posten en geknoeid met cijfers. Het lastige is, dat iedereen het accepteert omdat het om de overheid gaat. En als de overheid het doet, zal het wel goed zijn."

Dat was ook de bedrijfsfilosofie bij VB Accountants, tot 1994 de werkgever van Verhoef. Hij stelde bij de ene na de andere jaarrekening vast dat er weinig van klopte, maar vond bij zijn bazen geen gehoor. Zijn hardnekkigheid leidde tot onrust, ergernis en uiteindelijk ontslag. "Ik was lastig," zegt Verhoef opgewekt. "En in dit land houden we niet van lastige mensen."

Het ontslag leidde tot een nog grotere volharding en een nieuwe dagbesteding. "Ik was vastbesloten mijn gelijk te halen," zegt Verhoef, die de afgelopen tien jaar doorbracht met het uitpluizen van jaarrekeningen, het schrijven van brieven op hoge poten en het doen van aangifte tegen twintig gemeenten en provincies, samen goed voor vijf miljard euro fraude. Geen van deze zaken kwam voor de rechter. "Alles geseponeerd," zegt Verhoef op een toon die duidelijk maakt dat dit voor hem niet als verrassing kwam.

Hij diende klachten in bij de gerechtshoven in Den Bosch, Den Haag, Amsterdam en Arnhem. Kracht put Verhoef uit de reacties van de rekenkamers in Rotterdam, Dordrecht en, deze week, Amsterdam, die hem in het gelijk stelden. Vertrouwen schenkt de deelname van gemeenteraadsleden aan zijn cursus over het doorspitten van een jaarrekening, tot nog toe zo'n vijftien keer gegeven.

Zonder zorgen is het leven van de registeraccountant niet. "Ik leef van een minimale WW-uitkering en ben hard op weg naar de bijstand. "Maar ik ga door tot ik overal mijn gelijk heb gekregen."